podoba mi się. bardzo ładnie poprowadzona kreska, rysunek jest swobodny, nieprzemęczony.

zdjęcie na pozór przypadkowe. ale tylko na pozór. spostrzegawcze osoby zauważą i docenią na pewno to, co chciałaś przekazać tą fotografią. poruszasz trudne tematy, które dla wielu są tematem tabu. chylę czoła, bo tak niepozornego i zarazem mocnego w przekazie zdjęcia dawno nie widziałem!

podoba mi się przesłanie wprowadzone przez Ciebie w zdjęciu. na zasadzie kontrastu kobiety i sterty śmieci pokazujesz dzisiejszą rzeczywistość, w której prawdziwe i wartościowe jest tylko to, co po środku, czyli droga. do tego super kolory i idealnie trafiona obróbka, która wzmacnia efekt.

tak

to ładne wzorki

niebieski cień! jak udało Ci się uzyskać taki efekt? to naprawdę świetnie wygląda!

to ważne, że chloe

to piękna lalka.

chodziło mi o to, że ładne

wąchając woń słodką i cierpką zarazem pomyślała o domu, nie o budynku, o domu, którego zawsze tak bardzo jej brakowało... róż sukni wprowadził ją w swoisty trans, stan ten trwał dłuższą chwilę, rozwiało go ciche stęknięcie desek w moście, na którym stała. stęk, stęk, stęk...

bardzo oryginalne foty i styl +

lubie

dobra bomba

coś pięknego! rewelacja, gdyż to moja ulubiona potrawa! wyglądają tu tak apetycznie, że właśnie polizałem monitor. Niestety nie czuję smaku. bardzo ładne wzory na zastawie, one symbolizują zawiłość ludzkiej natury, bo przecież są one wykonane przez człowieka. Za to dodatkowy punkt! Ta fotografia naprawdę dotknęła mojego serca, bo w tym zdjęciu tak naprawdę nie chodzi o naleśniki! Podwójny cień jest tu symbolem tego, że rzeczy przyziemne nie mają znaczenia w konfrontacji z duchowością i wewnętrzną stroną człowieka. Nietknięty sztuciec także alegorycznie wskazuje na małość rodzaju ludzkiego względem świata. Do tego świetny kadr. Gratuluję!

co za unikalny moment uchwycony! zrytmizowanie prętów barierki idealnie współgra z gładkością skóry hipopotama.

nigdy bym nie pomyślał, że tęczę można przedstawić w taki sposób! nawet jest podwójna!!

widzę, że jesteś fanką Friedricha. ta fotografia bardzo mi się kojarzy z jego twórczością, dobrze!

to miłe, że ogoliła pachy

zupełnie nie rozumiem tej niekonstruktywnej krytyki poniżej. zdjęcie jest przecież bardzo radosne. Modelka dobrze czuje się przed obiektywem i to widać! Kadr nie jest tak ważny, myślę, że w tym miejscu dużo ważniejszą rolę odgrywa idealnie ustawiona głębia ostrości. Można się w tym zdjęciu doszukiwać nawet alegorii życia i partnerstwa, a stanowi ją subtelne odbicie fotografującego w szkłach okularów. dla mnie? bomba!

fotka.pl

cudownie! mam wrażenie, że każdy element tego zdjęcia ma sens! Poczynając od wysublimowanej kolorystyki (to dzięki temu polaroidowi, którego użyłaś), poprzez skomplikowany układ dłoni i bogatą mimikę kończąc na patetycznym przechyleniu maski na lewą stronę, co niewątpliwie ma metaforyczny sens. Nawet gumka od maski wyznacza niepokojący kierunek, co wzbogaca i tak już ciekawą kompozycję. Na koniec mam do Ciebie małe pytanie: moja koleżanka bardzo by chciała użyć tego zdjęcia jako szablonu na bloga, w którym zamieszcza swoje wiersze.

to odważne kadrowanie i niecodzienna perspektywa sprawiają, że to zdjęcie wyróżnia się spośród milionów innych fotografii mleczy. gdy tylko te piękne żółte kwiaty pojawiają się na łące, aż chce się chwycić za swój aparat i przenieść się w magiczny żółty świat. niestety mi się to nie udaje tak jak Tobie. gratuluję!

jak ilustracja!